تقدیم به کسی که نمیدانم برایش خاطره می شوم یا در خاطرش می مانم

  نمي گم دلت گرفته ؛ مي دونم که تنها نيستي
همدمت بودم يه روزي ؛ حالا با ديگري نشستي!!

نکنه عاشقش نباشي ؛ اون که امروز تو باهاشي  
بگو که دلم باهاته ؛ هر جاي دنيا که باشي

  تو که احساسي نداري ؛ ميدوني دلم چه تنگه؟
کاش منم مثل تو بودم ؛ قلبي که از جنس سنگه

مي دوني اين شعر من نيست ؛ حرف يه دل شکستست  
کسي که تموم حرفاش ؛ توي ابهام گذشتست

  راستي مرگم و نديدي ؟ من که چشمام نمي بينه
اخه از روزي که رفتي ؛ ارزوي من همينه

من که اسراري ندارم ؛ خوشحالم يکي باهاته  
اخه همدمم تا امروز ؛ يه دونه شاخه نباته

  ببينم عکسام و داري ؟ اوني که توي غروبه؟
يادمه وقتي که ديديش ؛ گفتي واي اين يکي خوبه

مثل اينکه مي دونستي ؛ عشقمون رو به غروبه  
رفتي و غروب تموم شد ؛ حالا چشمام بي فروغه

  راستي شعرام و مي خوني ؟ يا که وقتش و نداري؟
يادمه بهم مي گفتي ؛ واسه من شعري نداري؟

بيا قابلي نداره ؛ اخرين هديه ياره  
من و بايد تو ببخشي ؛ اين يکي اسمي نداره